заговори́ть
- 1.
ansprechen, anfangen zu sprechen, loslegen
ребёнок заговорил
das Kind begann zu sprechen
- 2.
zu sprechen kommen, ansprechen, anreden
можно заговорить ?
Kann ich auch etwas sagen?
- 3.
vollreden, auf jemanden einreden
зтот болтун меня совсем заговорил
dieser Schwätzer hat mich vollgelabert
Nutzungs-Info
с кем? о чём?
Beispiele
Раз уж мы заговори́ли о Шекспире, вы уже прочита́ли его сочине́ние?
Wenn wir gerade von Shakespeare sprechen, haben Sie sein Werk schon gelesen?
Я заговори́ла.
Ich fing an zu sprechen.
Ты заговори́шь по-шведски.
Du wirst Schwedisch sprechen.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | заговорю́ |
| ты | - | заговори́шь |
| он/она́/оно́ | - | заговори́т |
| мы | - | заговори́м |
| вы | - | заговори́те |
| они́ | - | заговоря́т |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | заговори́ |
| вы | заговори́те |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | заговори́л |
| weiblich | заговори́ла |
| sächlich | заговори́ло |
| plural | заговори́ли |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | der zu sprechen begonnen hat, der angefangen hat zu sprechen | |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | bezaubert, verhext | |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | заговори́в заговоривши | beim machen (Vergangenheit) |
Wortfamilieго́ворPRO
PräfixgruppePRO
(Abgeleitet von говори́ть.)
| Verb | Präfix | Bedeutung |
|---|---|---|
| заговори́ть | за- | ansprechen; zu sprechen kommen; vollreden |
| заговори́ться | за- | sich verplaudern; stammeln |
GesperrtVerbgruppen freischalten
Lernen
Bearbeitungen
Lisa hat Übersetzung vor 1 Jahr bearbeitet.
Wolf1970 hat Übersetzung vor 1 Jahr bearbeitet.
fredbertt hat Übersetzung vor 6 Jahren bearbeitet.
Lisa hat Nutzungsinfo vor 7 Jahren bearbeitet.



















