пора́нить
- 1.
verletzen, verwunden, sich zufügen (eine Wunde)
Я пора́нил па́лец ножо́м.
Ich habe mir mit dem Messer den Finger verletzt.
Vollendeter Aspekt; oft mit Körperteil: поранить палец, поранить руку.
- 2.
(selten) verletzen (seelisch), kränken
Он боя́лся пора́нить её чу́вства.
Er hatte Angst, ihre Gefühle zu verletzen.
Übertragen; häufiger steht hier das einfache Verb ранить.
Beispiele
Я пора́нил глаз, когда конта́ктная ли́нза соскользну́ла со своего́ места.
Ich habe mir am Auge wehgetan, als meine Kontaktlinse verrutscht ist.
Мальчик, завинчивавший крышку банки, поранил палец.
Der Junge, der den Deckel auf das Glas schraubte, verletzte sich am Finger.
Том кого-нибудь пора́нил?
Hat Tom jemanden verletzt?
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | пора́ню |
| ты | - | пора́нишь |
| он/она́/оно́ | - | пора́нит |
| мы | - | пора́ним |
| вы | - | пора́ните |
| они́ | - | пора́нят |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | пора́нь |
| вы | пора́ньте |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | пора́нил |
| weiblich | пора́нила |
| sächlich | пора́нило |
| plural | пора́нили |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | der verwundet hat, der verletzt hat | |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | verwundet, verletzt | |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | пора́нив поранивши пора́ня | beim machen (Vergangenheit) |
Wortfamilieра́нитьPRO
- ра́нитьverwunden; kränken
- изра́нитьmit Wunden übersäen
- подра́нитьanschießen
PräfixgruppePRO
(Abgeleitet von ра́нить.)
| Verb | Präfix | Bedeutung |
|---|---|---|
| пора́нить | по- | verletzen; verletzen (seelisch) |
| пора́ниться | по- | sich verletzen |
Lernen
Bearbeitungen
Iron hat Übersetzung vor 1 Woche bearbeitet.
Sandy hat Übersetzung vor 6 Jahren bearbeitet.
Sandy hat Übersetzung vor 6 Jahren bearbeitet.
Lisa hat Übersetzung vor 7 Jahren bearbeitet.



















