согласова́ться
- 1.
übereinstimmen, in Einklang stehen, kongruieren
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | согласу́юсь |
| ты | - | согласу́ешься |
| он/она́/оно́ | - | согласу́ется |
| мы | - | согласу́емся |
| вы | - | согласу́етесь |
| они́ | - | согласу́ются |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | согласу́йся |
| вы | согласу́йтесь |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | согласова́лся |
| weiblich | согласова́лась |
| sächlich | согласова́лось |
| plural | согласова́лись |
Partizipien
| Aktiv Präsens | übereinstimmend, konform, entsprechend, passend | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | abgestimmt, vereinbart, übereingestimmt, koordiniert | |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | - | |
| Adverbial Präsens | согласу́ясь | beim machen (Präsens) |
| Adverbial Vergangenheit | согласовавшись | beim machen (Vergangenheit) |
Wortfamilie
- согла́сноgemäß; einträchtig
- согла́сныйeinverstanden; konsonantisch
- согла́сностьÜbereinstimmung
- согласова́тьсяübereinstimmen
GesperrtWortfamilien freischalten
согласова́ть GruppePRO
(Abgeleitet von гласова́ть.)
| Verb | Präfix | Bedeutung |
|---|---|---|
| согласова́ть | со- | koordinieren |
| согласова́ться | - | übereinstimmen |
GesperrtVerbgruppen freischalten
























