импера́тор
- 1.
Kaiser, Imperator
Импера́тор подписа́л ука́з.
Der Kaiser unterzeichnete einen Erlass.
"Imperator" vor allem für römische Herrscher.
Beispiele
На стене висел жалованный императором меч.
An der Wand hing ein vom Kaiser verliehenes Schwert.
Императоры короновались по древнему обряду.
Kaiser wurden nach einem alten Ritus gekrönt.
Портрет царствующего императора висел в зале.
Ein Porträt des regierenden Kaisers hing im Saal.
Deklination
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nom.Nominative | импера́тор | импера́торы |
| Gen.Genitive | импера́тора | импера́торов |
| Dat.Dative | импера́тору | импера́торам |
| Acc.Accusative | импера́тора | импера́торов |
| Inst.Instrumental | импера́тором | импера́торами |
| Prep.Prepositional | импера́торе | импера́торах |
Wortfamilieимпера́торPRO
- импера́торKaiser
- импера́торскийimperial
Lernen
Bearbeitungen
Iron hat Übersetzung vor 2 Monaten bearbeitet.
Sandy hat Übersetzung vor 5 Jahren bearbeitet.



















