стяну́вший
Partizip Aktiv Vergangenheit von стяну́ть
- 1.
der/die/das festgezogen hat, der/die/das zusammengezogen hat
Beispiel:Человек, стянувший узел, был опытным моряком.
Der den Knoten festgezogen hat, war ein erfahrener Seemann.
- 2.
der/die/das gesammelt hat, der/die/das konzentriert hat
Beispiel:Командир, стянувший все доступные резервы, был уверен в победе.
Der Kommandant, der alle verfügbaren Reserven gesammelt hatte, war siegesgewiss.
- 3.
der/die/das gestohlen hat
Beispiel:Стянувший телефон подросток был пойман.
Der das Telefon gestohlen hat, wurde gefasst.
Deklination
| стяну́вш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominativ | -ий стяну́вший | -ая стяну́вшая | -ее стяну́вшее | -ие стяну́вшие |
| Gen.Genitiv | -его стяну́вшего | -ей стяну́вшей | -его стяну́вшего | -их стяну́вших |
| Dat.Dativ | -ему стяну́вшему | -ей стяну́вшей | -ему стяну́вшему | -им стяну́вшим |
| Akk.Akkusativ | -его -ий стяну́вшего стяну́вший | -ую стяну́вшую | -ее стяну́вшее | -их -ие стяну́вших стяну́вшие |
| Inst.Instrumental | -им стяну́вшим | -ей -ею стяну́вшей стяну́вшею | -им стяну́вшим | -ими стяну́вшими |
| Präp.Präpositiv | -ем стяну́вшем | -ей стяну́вшей | -ем стяну́вшем | -их стяну́вших |























