ла́ятьзала́ять
- 1.
bellen, anbellen(ла́ять)
- 2.
bellen, ausschlagen, anbellen(зала́ять)
Beispiele
- Э́тот ста́рый пёс мо́жет ла́ять, но больше не мо́жет укуси́ть.Dieser alte Hund kann bellen, doch er kann nicht mehr beißen.
- Соба́ка ла́ет.Der Hund bellt.
- Соба́ка ла́ет по сосе́дству.Ein Hund bellt in der Nachbarschaft.
- Моя́ ко́шка ла́ет.Meine Katze bellt.
- Как только соба́ка уви́дела меня, она начала ла́ять.Kaum dass der Hund mich sah, fing er an zu bellen.
- Соба́ка ла́яла?Hat der Hund gebellt?
- Соба́ка зала́яла, будто бы поняла́ мной сказанное.Der Hund bellte, als ob er das verstanden hätte, was ich gesagt habe.
- Соба́ки зала́яли.Die Hunde fingen an zu bellen.
Vergangenheit
| unvollendet | vollendet | |
|---|---|---|
| männlich | ла́ял | зала́ял |
| weiblich | ла́яла | зала́яла |
| sächlich | ла́яло | зала́яло |
| plural | ла́яли | зала́яли |
Präsens
| unvollendet | |
|---|---|
| я | ла́ю |
| ты | ла́ешь |
| он/она́/оно́ | ла́ет |
| мы | ла́ем |
| вы | ла́ете |
| они́ | ла́ют |
Futur
| unvollendet | vollendet | |
|---|---|---|
| я | бу́ду ла́ять | зала́ю |
| ты | бу́дешь ла́ять | зала́ешь |
| он/она́/оно́ | бу́дет ла́ять | зала́ет |
| мы | бу́дем ла́ять | зала́ем |
| вы | бу́дете ла́ять | зала́ете |
| они́ | бу́дут ла́ять | зала́ют |
Imperative
| unvollendet | vollendet | |
|---|---|---|
| ты | ла́й! | зала́й! |
| вы | ла́йте! | зала́йте! |
Partizipien
| Aktiv Präsens | ла́ющий | bellend | |
|---|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | ла́явший | зала́явший | bellend, der/die gebellt hat |
| Passiv Präsens | ла́емый | angebellt, angebellt werdend | |
| Passiv Vergangenheit | ла́янный | etwas das gemacht wurde | |
| Adverbial Präsens | ла́я | beim machen (Präsens) | |
| Adverbial Vergangenheit | лаяв лаявши | зала́яв залаявши | beim machen (Vergangenheit) |
Lernen
Andere Quellen (auto generiert)
ла́ять:
Wiktionary
PONS
Leo
bab.la
Reverso
зала́ять:
Wiktionary
PONS
Leo
bab.la
Reverso


















