злитьпозли́ть
- 1.
ärgern, erzürnen, erbosen, wütend machen, aufbringen(злить)
- 2.
ärgern, böse machen(позли́ть)
Info: злить: кого?
позли́ть: кого?
Beispiele
Vergangenheit
| unvollendet | vollendet | |
|---|---|---|
| männlich | зли́л | позли́л |
| weiblich | зли́ла | позли́ла |
| sächlich | зли́ло | позли́ло |
| plural | зли́ли | позли́ли |
Präsens
| unvollendet | |
|---|---|
| я | злю́ |
| ты | зли́шь |
| он/она́/оно́ | зли́т |
| мы | зли́м |
| вы | зли́те |
| они́ | зля́т |
Futur
| unvollendet | vollendet | |
|---|---|---|
| я | бу́ду злить | позлю́ |
| ты | бу́дешь злить | позли́шь |
| он/она́/оно́ | бу́дет злить | позли́т |
| мы | бу́дем злить | позли́м |
| вы | бу́дете злить | позли́те |
| они́ | бу́дут злить | позля́т |
Imperative
| unvollendet | vollendet | |
|---|---|---|
| ты | зли́! | позли́! |
| вы | зли́те! | позли́те! |
Partizipien
| Aktiv Präsens | зля́щий | ärgernd, erzürnend, reizend, wütend machend | |
|---|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | зли́вший | позли́вший | der verärgert hatte, der wütend gemacht hatte, der gereizt hatte |
| Passiv Präsens | зли́мый | gereizt, verärgert, erzürnt | |
| Passiv Vergangenheit | позлённый | ||
| Adverbial Präsens | зля́ | beim machen (Präsens) | |
| Adverbial Vergangenheit | зли́в зливши | позли́в позливши позля | beim machen (Vergangenheit) |
Lernen
Andere Quellen (auto generiert)
злить:
Wiktionary
PONS
Leo
bab.la
Reverso
позли́ть:
Wiktionary
PONS
Leo
bab.la
Reverso


















