оттяга́вший
PartizipPartizip Aktiv Vergangenheit von оттяга́ть
- 1.
der/die gewonnen hat (einen Rechtsstreit), gerichtlich durchgesetzt habend
Оттягавший свой участок, он наконец-то мог начать строительство.
Nachdem er sein Grundstück gerichtlich durchgesetzt hatte, konnte er endlich mit dem Bau beginnen.
Beispiele
Deklination
| оттяга́вш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominative | -ий оттяга́вший | -ая оттяга́вшая | -ее оттяга́вшее | -ие оттяга́вшие |
| Gen.Genitive | -его оттяга́вшего | -ей оттяга́вшей | -его оттяга́вшего | -их оттяга́вших |
| Dat.Dative | -ему оттяга́вшему | -ей оттяга́вшей | -ему оттяга́вшему | -им оттяга́вшим |
| Acc.Accusative | -его -ий оттяга́вшего оттяга́вший | -ую оттяга́вшую | -ее оттяга́вшее | -их -ие оттяга́вших оттяга́вшие |
| Inst.Instrumental | -им оттяга́вшим | -ей -ею оттяга́вшей оттяга́вшею | -им оттяга́вшим | -ими оттяга́вшими |
| Prep.Prepositional | -ем оттяга́вшем | -ей оттяга́вшей | -ем оттяга́вшем | -их оттяга́вших |



















