обруга́ть
beschimpfen
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | обруга́ю |
| ты | - | обруга́ешь |
| он/она́/оно́ | - | обруга́ет |
| мы | - | обруга́ем |
| вы | - | обруга́ете |
| они́ | - | обруга́ют |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | обруга́й |
| вы | обруга́йте |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | обруга́л |
| weiblich | обруга́ла |
| sächlich | обруга́ло |
| plural | обруга́ли |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | der gescholten hat, der beschimpft hat | |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | beschimpft, ausgeschimpft, gescholten | |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | обруга́в обругавши | beim machen (Vergangenheit) |























