наваля́ть
- 1.
aufhäufen, auftürmen, aufladen
- 2.
filzen, walzen
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | наваля́ю |
| ты | - | наваля́ешь |
| он/она́/оно́ | - | наваля́ет |
| мы | - | наваля́ем |
| вы | - | наваля́ете |
| они́ | - | наваля́ют |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | наваля́й |
| вы | наваля́йте |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | наваля́л |
| weiblich | наваля́ла |
| sächlich | наваля́ло |
| plural | наваля́ли |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | der geschlagen hat, der verprügelt hat | |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | aufgehäuft, aufgetürmt, hingeworfen, verstreut | |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | наваляв навалявши | beim machen (Vergangenheit) |
Bearbeitungen
Lisa hat Übersetzung und Verb Grundlagen vor 6 Jahren bearbeitet.























