зарубавший
Partizip Aktiv Vergangenheit von заруба́ть
- 1.
der gehackt hat, der gehauen hat, der (ab)geschlagen hat
Beispiel:Дровосек, зарубавший старое дерево, остановился передохнуть.
Der Holzfäller, der den alten Baum gehackt hatte, hielt an, um sich auszuruhen.
- 2.
der (durch Hiebe) getötet hat, der erschlagen hat
Beispiel:Зарубавший врага воин получил награду.
Der den Feind erschlagen hatte, erhielt eine Belohnung.
- 3.
der durchgefallen ist (ugs.), der nicht bestanden hat (ugs.)
Beispiel:Зарубавший экзамен студент был очень расстроен.
Der Student, der die Prüfung nicht bestanden hatte, war sehr verärgert.
Deklination
| зарубавш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominativ | -ий зарубавший | -ая зарубавшая | -ее зарубавшее | -ие зарубавшие |
| Gen.Genitiv | -его зарубавшего | -ей зарубавшей | -его зарубавшего | -их зарубавших |
| Dat.Dativ | -ему зарубавшему | -ей зарубавшей | -ему зарубавшему | -им зарубавшим |
| Akk.Akkusativ | -его -ий зарубавшего зарубавший | -ую зарубавшую | -ее зарубавшее | -их -ие зарубавших зарубавшие |
| Inst.Instrumental | -им зарубавшим | -ей -ею зарубавшей зарубавшею | -им зарубавшим | -ими зарубавшими |
| Präp.Präpositiv | -ем зарубавшем | -ей зарубавшей | -ем зарубавшем | -их зарубавших |























