вылеза́вший
Partizip Aktiv Vergangenheit von вылеза́ть
- 1.
herauskriechend, heraussteigend, herauskommend
Beispiel:Мальчик, вылезавший из-под стола, был весь в крошках.
Der Junge, der unter dem Tisch hervorkroch, war ganz mit Krümeln bedeckt.
- 2.
erscheinend, auftauchend
Beispiel:Вершина горы, вылезавшая из тумана, завораживала.
Der Berggipfel, der aus dem Nebel auftauchte, war faszinierend.
Deklination
| вылеза́вш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominativ | -ий вылеза́вший | -ая вылеза́вшая | -ее вылеза́вшее | -ие вылеза́вшие |
| Gen.Genitiv | -его вылеза́вшего | -ей вылеза́вшей | -его вылеза́вшего | -их вылеза́вших |
| Dat.Dativ | -ему вылеза́вшему | -ей вылеза́вшей | -ему вылеза́вшему | -им вылеза́вшим |
| Akk.Akkusativ | -его -ий вылеза́вшего вылеза́вший | -ую вылеза́вшую | -ее вылеза́вшее | -их -ие вылеза́вших вылеза́вшие |
| Inst.Instrumental | -им вылеза́вшим | -ей -ею вылеза́вшей вылеза́вшею | -им вылеза́вшим | -ими вылеза́вшими |
| Präp.Präpositiv | -ем вылеза́вшем | -ей вылеза́вшей | -ем вылеза́вшем | -их вылеза́вших |























