удивля́вший
PartizipPartizip Aktiv Vergangenheit von удивля́ть
- 1.
überraschend, erstaunlich, der/die/das überraschte, der/die/das erstaunte
Удивля́вший всех его поступок обсуждался долго.
Seine Tat, die alle überraschte, wurde lange diskutiert.
Beispiele
Deklination
| удивля́вш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominative | -ий удивля́вший | -ая удивля́вшая | -ее удивля́вшее | -ие удивля́вшие |
| Gen.Genitive | -его удивля́вшего | -ей удивля́вшей | -его удивля́вшего | -их удивля́вших |
| Dat.Dative | -ему удивля́вшему | -ей удивля́вшей | -ему удивля́вшему | -им удивля́вшим |
| Acc.Accusative | -его -ий удивля́вшего удивля́вший | -ую удивля́вшую | -ее удивля́вшее | -их -ие удивля́вших удивля́вшие |
| Inst.Instrumental | -им удивля́вшим | -ей -ею удивля́вшей удивля́вшею | -им удивля́вшим | -ими удивля́вшими |
| Prep.Prepositional | -ем удивля́вшем | -ей удивля́вшей | -ем удивля́вшем | -их удивля́вших |



















