спу́тавший
Partizip Aktiv Vergangenheit von спу́тать
- 1.
verwirrt habend, durcheinandergebracht habend
Beispiel:Он был спу́тавший все карты игрок.
Er war ein Spieler, der alle Karten durcheinandergebracht hatte.
- 2.
verheddert habend, verwickelt habend
Beispiel:Спу́тавший волосы ветер дул сильно.
Der Wind, der die Haare verheddert hatte, blies stark.
Deklination
| спу́тавш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominativ | -ий спу́тавший | -ая спу́тавшая | -ее спу́тавшее | -ие спу́тавшие |
| Gen.Genitiv | -его спу́тавшего | -ей спу́тавшей | -его спу́тавшего | -их спу́тавших |
| Dat.Dativ | -ему спу́тавшему | -ей спу́тавшей | -ему спу́тавшему | -им спу́тавшим |
| Akk.Akkusativ | -его -ий спу́тавшего спу́тавший | -ую спу́тавшую | -ее спу́тавшее | -их -ие спу́тавших спу́тавшие |
| Inst.Instrumental | -им спу́тавшим | -ей -ею спу́тавшей спу́тавшею | -им спу́тавшим | -ими спу́тавшими |
| Präp.Präpositiv | -ем спу́тавшем | -ей спу́тавшей | -ем спу́тавшем | -их спу́тавших |























