разлепи́вший
PartizipPartizip Aktiv Vergangenheit von разлепи́ть
- 1.
der/die auseinandergelöst hat, der/die getrennt hat, der/die geöffnet hat (z.B. Augen)
Разлепивший слипшиеся страницы читатель обнаружил старинную карту.
Der Leser, der die zusammengeklebten Seiten auseinandergelöst hatte, entdeckte eine alte Karte.
Beispiele
Deklination
| разлепи́вш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominative | -ий разлепи́вший | -ая разлепи́вшая | -ее разлепи́вшее | -ие разлепи́вшие |
| Gen.Genitive | -его разлепи́вшего | -ей разлепи́вшей | -его разлепи́вшего | -их разлепи́вших |
| Dat.Dative | -ему разлепи́вшему | -ей разлепи́вшей | -ему разлепи́вшему | -им разлепи́вшим |
| Acc.Accusative | -его -ий разлепи́вшего разлепи́вший | -ую разлепи́вшую | -ее разлепи́вшее | -их -ие разлепи́вших разлепи́вшие |
| Inst.Instrumental | -им разлепи́вшим | -ей -ею разлепи́вшей разлепи́вшею | -им разлепи́вшим | -ими разлепи́вшими |
| Prep.Prepositional | -ем разлепи́вшем | -ей разлепи́вшей | -ем разлепи́вшем | -их разлепи́вших |



















