звони́тьпозвони́ть
Unvollendet звони́ть (anhaltend oder wiederholt)
Vollendet позвони́ть (abgeschlossen oder einmalig)
Oft genutztes Wort (Top 1,000)
- 1.
klingeln
- 2.
anrufen, telefonieren
Ты больше не звони...
Du rufst nicht mehr an...
Nutzungs-Info
звони́ть: кому?
Beispiele
- Моя́ жена́ часто звони́т мне, когда я за грани́цей.Meine Frau ruft mich oft an, wenn ich ins Ausland reise.
- Ко́му ты звони́л?Wen hast du angerufen?
- Пожалуйста, не звони́ мне больше.Bitte ruf mich nicht mehr an.
- Она мне позвони́ла.Sie rief mich an.
- Пожалуйста, напо́мни мне, чтобы я позвони́л ему за́втра.Bitte erinnere mich, dass ich ihn morgen anrufe.
- Позвони́ мне позже.Ruf mich später an!
Vergangenheit
| unvollendet | vollendet | |
|---|---|---|
| männlich | звони́л | позвони́л |
| weiblich | звони́ла | позвони́ла |
| sächlich | звони́ло | позвони́ло |
| plural | звони́ли | позвони́ли |
Präsens
| unvollendet | |
|---|---|
| я | звоню́ |
| ты | звони́шь |
| он/она́/оно́ | звони́т |
| мы | звони́м |
| вы | звони́те |
| они́ | звоня́т |
Futur
| unvollendet | vollendet | |
|---|---|---|
| я | бу́ду звони́ть | позвоню́ |
| ты | бу́дешь звони́ть | позвони́шь |
| он/она́/оно́ | бу́дет звони́ть | позвони́т |
| мы | бу́дем звони́ть | позвони́м |
| вы | бу́дете звони́ть | позвони́те |
| они́ | бу́дут звони́ть | позвоня́т |
Imperative
| unvollendet | vollendet | |
|---|---|---|
| ты | звони́! | позвони́! |
| вы | звони́те! | позвони́те! |
Partizipien
| Aktiv Präsens | звоня́щий | anrufend | |
|---|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | звони́вший | позвони́вший | der/die/das angerufen hat, der/die/das anrief |
| Passiv Präsens | |||
| Passiv Vergangenheit | |||
| Adverbial Präsens | звоня́ | beim machen (Präsens) | |
| Adverbial Vergangenheit | звонив звонивши | позвони́в позвонивши | beim machen (Vergangenheit) |
Lernen
Andere Quellen (auto generiert)
звони́ть:
Wiktionary
PONS
Leo
bab.la
Reverso
позвони́ть:
Wiktionary
PONS
Leo
bab.la
Reverso


















