взорва́ться
- 1.
explodieren, detonieren, in die Luft fliegen
Beispiele
Том мгнове́нно поги́б, когда бо́мба, кото́рую он пыта́лся обезвре́дить, взорвала́сь.
Tom wurde sofort getötet, als die Bombe, die er zu entschärfen versuchte, explodierte.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | взорву́сь |
| ты | - | взорвёшься |
| он/она́/оно́ | - | взорвётся |
| мы | - | взорвёмся |
| вы | - | взорвётесь |
| они́ | - | взорву́тся |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | взорви́сь |
| вы | взорви́тесь |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | взорва́лся |
| weiblich | взорвала́сь |
| sächlich | взорва́лось, взорвало́сь |
| plural | взорва́лись, взорвали́сь |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | explodiert, gesprengt | |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | - | |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | взорва́вшись | beim machen (Vergangenheit) |
PräfixgruppePRO
(Abgeleitet von орва́ть.)
| Verb | Präfix | Bedeutung |
|---|---|---|
| взорва́ть | вз- | sprengen; empören; umpflügen |
| взорва́ться | - | explodieren |
GesperrtVerbgruppen freischalten



















