вгоня́ющий
Partizip Aktiv Präsens von вгоня́ть
- 1.
eintreibend, hineintreibend, einsteckend, hineinstoßend
Beispiel:Вгоняющий гвоздь в доску молоток.
Der den Nagel ins Brett eintreibende Hammer.
- 2.
versetzend (in einen Zustand), stürzend (in), auslösend
Beispiel:Вгоняющая в ужас мысль.
Ein Gedanke, der in Entsetzen versetzt.
Deklination
| вгоня́ющ- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominativ | -ий вгоня́ющий | -ая вгоня́ющая | -ее вгоня́ющее | -ие вгоня́ющие |
| Gen.Genitiv | -его вгоня́ющего | -ей вгоня́ющей | -его вгоня́ющего | -их вгоня́ющих |
| Dat.Dativ | -ему вгоня́ющему | -ей вгоня́ющей | -ему вгоня́ющему | -им вгоня́ющим |
| Akk.Akkusativ | -его -ий вгоня́ющего вгоня́ющий | -ую вгоня́ющую | -ее вгоня́ющее | -их -ие вгоня́ющих вгоня́ющие |
| Inst.Instrumental | -им вгоня́ющим | -ей -ею вгоня́ющей вгоня́ющею | -им вгоня́ющим | -ими вгоня́ющими |
| Präp.Präpositiv | -ем вгоня́ющем | -ей вгоня́ющей | -ем вгоня́ющем | -их вгоня́ющих |























