приручи́ться
- 1.
zahm werden, sich anpassen, sich gewöhnen
Кошка быстро приручилась к новой семье. - Die Katze wurde schnell zahm bei der neuen Familie.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | приручу́сь |
| ты | - | приручи́шься |
| он/она́/оно́ | - | приручи́тся |
| мы | - | приручи́мся |
| вы | - | приручи́тесь |
| они́ | - | прируча́тся |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | приручи́сь |
| вы | приручи́тесь |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | приручи́лся |
| weiblich | приручи́лась |
| sächlich | приручи́лось |
| plural | приручи́лись |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | gezähmt, domestiziert | |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | - | |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | прируча́сь приручи́вшись | beim machen (Vergangenheit) |
Wortfamilie
- прируче́ниеZähmung
- прируча́тьсяzahm werden
- приручи́тьсяzahm werden
приручи́ть GruppePRO
(Abgeleitet von ручи́ть.)
| Verb | Präfix | Bedeutung |
|---|---|---|
| приручи́ть | при- | zähmen |
| приручи́ться | - | zahm werden |
GesperrtVerbgruppen freischalten
























