поста́вивший
Partizip Aktiv Vergangenheit von поста́вить
- 1.
gestellt habend, gesetzt habend, platziert habend
Beispiel:Человек, поставивший стул у окна.
Die Person, die den Stuhl ans Fenster gestellt hat.
- 2.
aufgestellt habend (einen Rekord), gestellt habend (eine Frage), diagnostiziert habend
Beispiel:Спортсмен, поставивший новый мировой рекорд.
Der Sportler, der einen neuen Weltrekord aufgestellt hat.
- 3.
geliefert habend, bereitgestellt habend
Beispiel:Компания, поставившая оборудование на завод.
Das Unternehmen, das die Ausrüstung an die Fabrik geliefert hat.
Deklination
| поста́вивш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominativ | -ий поста́вивший | -ая поста́вившая | -ее поста́вившее | -ие поста́вившие |
| Gen.Genitiv | -его поста́вившего | -ей поста́вившей | -его поста́вившего | -их поста́вивших |
| Dat.Dativ | -ему поста́вившему | -ей поста́вившей | -ему поста́вившему | -им поста́вившим |
| Akk.Akkusativ | -его -ий поста́вившего поста́вивший | -ую поста́вившую | -ее поста́вившее | -их -ие поста́вивших поста́вившие |
| Inst.Instrumental | -им поста́вившим | -ей -ею поста́вившей поста́вившею | -им поста́вившим | -ими поста́вившими |
| Präp.Präpositiv | -ем поста́вившем | -ей поста́вившей | -ем поста́вившем | -их поста́вивших |























