подду́ть
- 1.
von unten └ anpusten / anfachen┘
- 2.
von unten └ aufblasen / aufblähen┘
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | подду́ю |
| ты | - | подду́ешь |
| он/она́/оно́ | - | подду́ет |
| мы | - | подду́ем |
| вы | - | подду́ете |
| они́ | - | подду́ют |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | подду́й |
| вы | подду́йте |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | подду́л |
| weiblich | подду́ла |
| sächlich | подду́ло |
| plural | подду́ли |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | angefacht (haben), angeblasen (haben), leicht aufgeblasen (haben) | |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | - | |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | поддув поддувши | beim machen (Vergangenheit) |
Bearbeitungen
Lucian hat Übersetzung und Verb Grundlagen vor 6 Jahren bearbeitet.























