отмочи́вший
Partizip Aktiv Vergangenheit von отмочи́ть
- 1.
abgeweicht, durch Einweichen entfernt habend
Beispiel:Мастер, отмочивший старые обои со стен, быстро приступил к новой оклейке.
Der Handwerker, der die alten Tapeten von den Wänden abgeweicht hatte, begann schnell mit dem neuen Kleben.
- 2.
der etwas Ausgefallenes/Verrücktes/Unerwartetes getan/gesagt hat, der einen Streich gespielt hat
Beispiel:Он был тем парнем, отмочившим самую смешную шутку на вечеринке.
Er war der Typ, der den lustigsten Witz auf der Party gemacht hat.
Deklination
| отмочи́вш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominativ | -ий отмочи́вший | -ая отмочи́вшая | -ее отмочи́вшее | -ие отмочи́вшие |
| Gen.Genitiv | -его отмочи́вшего | -ей отмочи́вшей | -его отмочи́вшего | -их отмочи́вших |
| Dat.Dativ | -ему отмочи́вшему | -ей отмочи́вшей | -ему отмочи́вшему | -им отмочи́вшим |
| Akk.Akkusativ | -его -ий отмочи́вшего отмочи́вший | -ую отмочи́вшую | -ее отмочи́вшее | -их -ие отмочи́вших отмочи́вшие |
| Inst.Instrumental | -им отмочи́вшим | -ей -ею отмочи́вшей отмочи́вшею | -им отмочи́вшим | -ими отмочи́вшими |
| Präp.Präpositiv | -ем отмочи́вшем | -ей отмочи́вшей | -ем отмочи́вшем | -их отмочи́вших |























