нахва́тываться
- 1.
sich rasch überziehen; stellenweise bedeckt werden
Лёд на реке начал нахватываться к вечеру. - By evening, ice began forming over the river in patches. - 2.
hastig viel ergreifen; wiederholt an sich nehmen
Не нахватывайся чужих вещей без спроса. - Don't go grabbing other people's things without asking.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | нахва́тываюсь | бу́ду нахва́тываться |
| ты | нахва́тываешься | бу́дешь нахва́тываться |
| он/она́/оно́ | нахва́тывается | бу́дет нахва́тываться |
| мы | нахва́тываемся | бу́дем нахва́тываться |
| вы | нахва́тываетесь | бу́дете нахва́тываться |
| они́ | нахва́тываются | бу́дут нахва́тываться |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | нахва́тывайся |
| вы | нахва́тывайтесь |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | нахва́тывался |
| weiblich | нахва́тывалась |
| sächlich | нахва́тывалось |
| plural | нахва́тывались |
Partizipien
| Aktiv Präsens | нахва́тывающийся | etwas machend |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | нахва́тывавшийся | etwas gemacht habend |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | - | |
| Adverbial Präsens | нахва́тываясь | beim machen (Präsens) |
| Adverbial Vergangenheit | - |
























