закова́ть
fesseln, in Ketten legen, anschmieden
Beispiel:Заковать преступника в кандалы.
Den Verbrecher fesseln.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | закую́ |
| ты | - | закуёшь |
| он/она́/оно́ | - | закуёт |
| мы | - | закуём |
| вы | - | закуёте |
| они́ | - | закую́т |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | заку́й |
| вы | заку́йте |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | закова́л |
| weiblich | закова́ла |
| sächlich | закова́ло |
| plural | закова́ли |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | gefesselt habend, angekettet habend, geschmiedet habend | |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | gefesselt, angekettet | |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | закова́в заковавши | beim machen (Vergangenheit) |























