укоря́ть
vorwerfen, vorhalten, beschuldigen
Beispiele
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | укоря́ю | бу́ду укоря́ть |
| ты | укоря́ешь | бу́дешь укоря́ть |
| он/она́/оно́ | укоря́ет | бу́дет укоря́ть |
| мы | укоря́ем | бу́дем укоря́ть |
| вы | укоря́ете | бу́дете укоря́ть |
| они́ | укоря́ют | бу́дут укоря́ть |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | укоря́й |
| вы | укоря́йте |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | укоря́л |
| weiblich | укоря́ла |
| sächlich | укоря́ло |
| plural | укоря́ли |
Partizipien
| Aktiv Präsens | vorwurfsvoll, tadelnd, rügend | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | vorwerfend, tadelnd, schimpfend, der vorgeworfen hat | |
| Passiv Präsens | getadelt, bemängelt, vorgeworfen | |
| Passiv Vergangenheit | - | |
| Adverbial Präsens | укоря́я | beim machen (Präsens) |
| Adverbial Vergangenheit | укоря́в укорявши | beim machen (Vergangenheit) |
Lernen
Bearbeitungen
Lisa hat Übersetzung vor 6 Jahren bearbeitet.























