разорва́ть
ziemlich häufig #3721C2
Verbvollendet
- 1.
zerreißen, zerfetzen, in Stücke reißen
От зло́сти он разорва́л газе́ту на клочки́.
Vor Wut zerriss er die Zeitung in Fetzen.
- 2.
abbrechen (Beziehungen), lösen (einen Vertrag), aufkündigen
Две страны́ разорва́ли дипломати́ческие отноше́ния.
Die beiden Länder brachen die diplomatischen Beziehungen ab.
Von Beziehungen, Verträgen, Abkommen.
Nutzungs-Info
что?
Beispiele
Э́ти два госуда́рства разорва́ли дипломати́ческие отноше́ния.
Die beiden Staaten haben die diplomatischen Beziehungen abgebrochen.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | разорву́ |
| ты | - | разорвёшь |
| он/она́/оно́ | - | разорвёт |
| мы | - | разорвём |
| вы | - | разорвёте |
| они́ | - | разорву́т |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | разорви́ |
| вы | разорви́те |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | разорва́л |
| weiblich | разорвала́ |
| sächlich | разорва́ло |
| plural | разорва́ли |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | der/die/das gerissen hat, der/die/das gebrochen hat, der/die/das geplatzt ist | |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | zerrissen, gespalten | |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | разорва́в разорвавши | beim machen (Vergangenheit) |
PräfixgruppePRO
| Verb | Präfix | Bedeutung |
|---|---|---|
| взорва́ть | вз- | sprengen; empören; umpflügen |
| изорва́ть | из- | zerreissen |
| надорва́ть | над- | leicht anreißen; überanstrengen |
| разорва́ть | раз- | zerreißen; abbrechen (Beziehungen) |
GesperrtVerbgruppen freischalten
Lernen
Bearbeitungen
Iron hat Übersetzung vor 3 Tagen bearbeitet.
Iron hat Übersetzung vor 3 Tagen bearbeitet.
Lisa hat Übersetzung vor 2 Jahren bearbeitet.
Lisa hat Übersetzung vor 2 Jahren bearbeitet.



















