раззвони́ть
überall herumerzählen, hinausposaunen
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | раззвоню́ |
| ты | - | раззвони́шь |
| он/она́/оно́ | - | раззвони́т |
| мы | - | раззвони́м |
| вы | - | раззвони́те |
| они́ | - | раззвоня́т |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | раззвони́ |
| вы | раззвони́те |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | раззвони́л |
| weiblich | раззвони́ла |
| sächlich | раззвони́ло |
| plural | раззвони́ли |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | der verbreitet hat, der herumgesagt hat, der ausgeplaudert hat | |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | herumerzählt, ausgeplaudert, bekannt gemacht, verbreitet | |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | раззвони́в раззвонивши раззвоня́ | beim machen (Vergangenheit) |
Bearbeitungen
Lucian hat Übersetzung und Verb Grundlagen vor 6 Jahren bearbeitet.























