подави́вший
Partizip Aktiv Vergangenheit von подави́ть
- 1.
der/die/das unterdrückt hat, unterdrückt habend, der/die/das überwunden hat, überwunden habend
Генерал, подавивший мятеж, был награждён.
Der General, der den Aufstand unterdrückt hatte, wurde ausgezeichnet.
- 2.
der/die/das erstickt hat, erstickt habend, der/die/das gewürgt hat, gewürgt habend
Подавивший его приступ кашля не дал ему закончить фразу.
Der ihn würgende Hustenanfall ließ ihn den Satz nicht beenden.
Beispiele
Подавивший зевок студент кивнул профессору.
Der Student, der ein Gähnen unterdrückt hatte, nickte dem Professor zu.
Deklination
| подави́вш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominativ | -ий подави́вший | -ая подави́вшая | -ее подави́вшее | -ие подави́вшие |
| Gen.Genitiv | -его подави́вшего | -ей подави́вшей | -его подави́вшего | -их подави́вших |
| Dat.Dativ | -ему подави́вшему | -ей подави́вшей | -ему подави́вшему | -им подави́вшим |
| Akk.Akkusativ | -его -ий подави́вшего подави́вший | -ую подави́вшую | -ее подави́вшее | -их -ие подави́вших подави́вшие |
| Inst.Instrumental | -им подави́вшим | -ей -ею подави́вшей подави́вшею | -им подави́вшим | -ими подави́вшими |
| Präp.Präpositiv | -ем подави́вшем | -ей подави́вшей | -ем подави́вшем | -их подави́вших |



















