HomeWörterbuchGrammatikÜbenEinst.

кукова́вший

PartizipPartizip Aktiv Vergangenheit von кукова́ть
  • 1.

    gekuckuckt habend, der gekuckuckt hat

    Мы услы́шали кукова́вшую в лесу пти́цу.

    Wir hörten den Vogel, der im Wald gekuckuckt hatte.

    Aktives Partizip der Vergangenheit von «куковать»; attributiv gebraucht.

  • 2.

    (seltender ein einsames Leben führte, der in Einsamkeit schmachtete, der untätig wartete

    Он был еди́нственным кукова́вшим там челове́ком.

    Er war der einzige Mensch, der dort in Einsamkeit geschmachtet hatte.

    Umgangssprachlich-übertragener Gebrauch.

Deklination

кукова́вш-
mmännlichfweiblichnsächlichplplural
Nom.Nominative
-ий

кукова́вший

-ая

кукова́вшая

-ее

кукова́вшее

-ие

кукова́вшие

Gen.Genitive
-его

кукова́вшего

-ей

кукова́вшей

-его

кукова́вшего

-их

кукова́вших

Dat.Dative
-ему

кукова́вшему

-ей

кукова́вшей

-ему

кукова́вшему

-им

кукова́вшим

Acc.Accusative
-его
-ий

кукова́вшего

кукова́вший

-ую

кукова́вшую

-ее

кукова́вшее

-их
-ие

кукова́вших

кукова́вшие

Inst.Instrumental
-им

кукова́вшим

-ей
-ею

кукова́вшей

кукова́вшею

-им

кукова́вшим

-ими

кукова́вшими

Prep.Prepositional
-ем

кукова́вшем

-ей

кукова́вшей

-ем

кукова́вшем

-их

кукова́вших

Kurzformen

-

Bearbeitungen

  • Iron hat Übersetzung vor 3 Wochen bearbeitet.