изби́вший
Partizip Aktiv Vergangenheit von изби́ть
geschlagen habend, der geschlagen hat
Beispiel:Избивший его подросток был задержан полицией.
Der Teenager, der ihn geschlagen hatte, wurde von der Polizei festgenommen.
Deklination
| изби́вш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominativ | -ий изби́вший | -ая изби́вшая | -ее изби́вшее | -ие изби́вшие |
| Gen.Genitiv | -его изби́вшего | -ей изби́вшей | -его изби́вшего | -их изби́вших |
| Dat.Dativ | -ему изби́вшему | -ей изби́вшей | -ему изби́вшему | -им изби́вшим |
| Akk.Akkusativ | -его -ий изби́вшего изби́вший | -ую изби́вшую | -ее изби́вшее | -их -ие изби́вших изби́вшие |
| Inst.Instrumental | -им изби́вшим | -ей -ею изби́вшей изби́вшею | -им изби́вшим | -ими изби́вшими |
| Präp.Präpositiv | -ем изби́вшем | -ей изби́вшей | -ем изби́вшем | -их изби́вших |























