вогна́вший
Partizip Aktiv Vergangenheit von вогна́ть
- 1.
der/die/das hineingetrieben hat, der/die/das hineingezwungen hat, der/die/das gestürzt hat
Его слова, вогнавшие меня в ступор, заставили меня задуматься.
Seine Worte, die mich in einen Schockzustand versetzt hatten, brachten mich zum Nachdenken.
Beispiele
Deklination
| вогна́вш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominative | -ий вогна́вший | -ая вогна́вшая | -ее вогна́вшее | -ие вогна́вшие |
| Gen.Genitive | -его вогна́вшего | -ей вогна́вшей | -его вогна́вшего | -их вогна́вших |
| Dat.Dative | -ему вогна́вшему | -ей вогна́вшей | -ему вогна́вшему | -им вогна́вшим |
| Acc.Accusative | -его -ий вогна́вшего вогна́вший | -ую вогна́вшую | -ее вогна́вшее | -их -ие вогна́вших вогна́вшие |
| Inst.Instrumental | -им вогна́вшим | -ей -ею вогна́вшей вогна́вшею | -им вогна́вшим | -ими вогна́вшими |
| Prep.Prepositional | -ем вогна́вшем | -ей вогна́вшей | -ем вогна́вшем | -их вогна́вших |



















