убежа́вший
Partizip Aktiv Vergangenheit von убежа́ть
entflohen, geflohen, weggelaufen
Beispiel:Убежавший преступник был пойман полицией.
Der entflohene Verbrecher wurde von der Polizei gefasst.
Deklination
| убежа́вш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominativ | -ий убежа́вший | -ая убежа́вшая | -ее убежа́вшее | -ие убежа́вшие |
| Gen.Genitiv | -его убежа́вшего | -ей убежа́вшей | -его убежа́вшего | -их убежа́вших |
| Dat.Dativ | -ему убежа́вшему | -ей убежа́вшей | -ему убежа́вшему | -им убежа́вшим |
| Akk.Akkusativ | -его -ий убежа́вшего убежа́вший | -ую убежа́вшую | -ее убежа́вшее | -их -ие убежа́вших убежа́вшие |
| Inst.Instrumental | -им убежа́вшим | -ей -ею убежа́вшей убежа́вшею | -им убежа́вшим | -ими убежа́вшими |
| Präp.Präpositiv | -ем убежа́вшем | -ей убежа́вшей | -ем убежа́вшем | -их убежа́вших |























