талды́чивший
- 1.
monoton wiederholend, ständig wiederholend, immer wieder sagend
Старик, талды́чивший одну и ту же историю, сидел у окна.
Der alte Mann, der immer wieder dieselbe Geschichte wiederholte, saß am Fenster.
Beispiele
Дед, талдычивший одну историю, снова начал рассказывать.
Der Großvater, der immer wieder dieselbe Geschichte erzählte, begann erneut damit.
Мы устали от друга, талдычившего одно и то же предупреждение.
Wir hatten genug von unserem Freund, der immer wieder dieselbe Warnung wiederholte.
Deklination
| талды́чивш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominative | -ий талды́чивший | -ая талды́чившая | -ее талды́чившее | -ие талды́чившие |
| Gen.Genitive | -его талды́чившего | -ей талды́чившей | -его талды́чившего | -их талды́чивших |
| Dat.Dative | -ему талды́чившему | -ей талды́чившей | -ему талды́чившему | -им талды́чившим |
| Acc.Accusative | -его -ий талды́чившего талды́чивший | -ую талды́чившую | -ее талды́чившее | -их -ие талды́чивших талды́чившие |
| Inst.Instrumental | -им талды́чившим | -ей -ею талды́чившей талды́чившею | -им талды́чившим | -ими талды́чившими |
| Prep.Prepositional | -ем талды́чившем | -ей талды́чившей | -ем талды́чившем | -их талды́чивших |



















