разби́вший
Partizip Aktiv Vergangenheit von разби́ть
- 1.
der zerbrochen hat, der zerschlagen hat
Ребенок, разбивший окно, заплакал.
Das Kind, das das Fenster zerbrochen hatte, fing an zu weinen.
- 2.
der besiegt hat, der geschlagen hat
Полководец, разбивший вражескую армию, был встречен как герой.
Der Feldherr, der die feindliche Armee besiegt hatte, wurde als Held empfangen.
Beispiele
Разбивший вазу гость почувствовал себя неловко.
Der Gast, der die Vase zerbrochen hatte, fühlte sich unbehaglich.
Команда, разбившая соперников, вышла в финал.
Die Mannschaft, die ihre Gegner besiegt hatte, erreichte das Finale.
Deklination
| разби́вш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominativ | -ий разби́вший | -ая разби́вшая | -ее разби́вшее | -ие разби́вшие |
| Gen.Genitiv | -его разби́вшего | -ей разби́вшей | -его разби́вшего | -их разби́вших |
| Dat.Dativ | -ему разби́вшему | -ей разби́вшей | -ему разби́вшему | -им разби́вшим |
| Akk.Akkusativ | -его -ий разби́вшего разби́вший | -ую разби́вшую | -ее разби́вшее | -их -ие разби́вших разби́вшие |
| Inst.Instrumental | -им разби́вшим | -ей -ею разби́вшей разби́вшею | -им разби́вшим | -ими разби́вшими |
| Präp.Präpositiv | -ем разби́вшем | -ей разби́вшей | -ем разби́вшем | -их разби́вших |



















