помо́гший
Partizip Aktiv Vergangenheit von помо́чь
- 1.
der geholfen hat, der Hilfe leistete
Мы встретились с человеком, помогшим нам в трудную минуту.
Wir trafen den Menschen, der uns in einem schwierigen Moment geholfen hatte.
Beispiele
Врач, помогший больному, получил благодарность от семьи.
Der Arzt, der dem Patienten geholfen hatte, erhielt den Dank der Familie.
Deklination
| помо́гш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominativ | -ий помо́гший | -ая помо́гшая | -ее помо́гшее | -ие помо́гшие |
| Gen.Genitiv | -его помо́гшего | -ей помо́гшей | -его помо́гшего | -их помо́гших |
| Dat.Dativ | -ему помо́гшему | -ей помо́гшей | -ему помо́гшему | -им помо́гшим |
| Akk.Akkusativ | -его -ий помо́гшего помо́гший | -ую помо́гшую | -ее помо́гшее | -их -ие помо́гших помо́гшие |
| Inst.Instrumental | -им помо́гшим | -ей -ею помо́гшей помо́гшею | -им помо́гшим | -ими помо́гшими |
| Präp.Präpositiv | -ем помо́гшем | -ей помо́гшей | -ем помо́гшем | -их помо́гших |



















