осироте́лый
selten #43762
AdjektivAdverb осироте́ло
- 1.
verwaist, leer, entvölkert, verlassen
Beispiele
Deklination
| осироте́л- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominative | -ый осироте́лый | -ая осироте́лая | -ое осироте́лое | -ые осироте́лые |
| Gen.Genitive | -ого осироте́лого | -ой осироте́лой | -ого осироте́лого | -ых осироте́лых |
| Dat.Dative | -ому осироте́лому | -ой осироте́лой | -ому осироте́лому | -ым осироте́лым |
| Acc.Accusative | -ый -ого осироте́лый осироте́лого | -ую осироте́лую | -ое осироте́лое | -ые -ых осироте́лые осироте́лых |
| Inst.Instrumental | -ым осироте́лым | -ой -ою осироте́лой осироте́лою | -ым осироте́лым | -ыми осироте́лыми |
| Prep.Prepositional | -ом осироте́лом | -ой осироте́лой | -ом осироте́лом | -ых осироте́лых |
Steigerungsformen
-Kurzformen
| m | осироте́л |
|---|---|
| f | осироте́ла |
| n | осироте́ло |
| pl | осироте́лы |
Wortfamilieосироте́тьPRO
- осироте́тьverwaisen
- осироте́лыйverwaist



















