молча́тьпомолча́ть
Unvollendet молча́ть (anhaltend oder wiederholt)
Vollendet помолча́ть (abgeschlossen oder einmalig)
Oft genutztes Wort (Top 400)
- 1.
schweigen(молча́ть)
- 2.
eine Weile schweigen(помолча́ть)
Beispiele
- Ма́льчик молча́л.Der Junge schwieg.
- Молчи́, - прошепта́л он.„Schweige“, flüsterte er.
- Молчи́те?Schweigen Sie?
- О чём нельзя говори́ть, о том надо молча́ть.Wovon man nicht sprechen kann, darüber muss man schweigen.
- Том молчи́т. Мо́жет, он разучи́лся говори́ть?Tom schweigt. Hat er das Sprechen vielleicht verlernt?
Vergangenheit
| unvollendet | vollendet | |
|---|---|---|
| männlich | молча́л | помолча́л |
| weiblich | молча́ла | помолча́ла |
| sächlich | молча́ло | помолча́ло |
| plural | молча́ли | помолча́ли |
Präsens
| unvollendet | |
|---|---|
| я | молчу́ |
| ты | молчи́шь |
| он/она́/оно́ | молчи́т |
| мы | молчи́м |
| вы | молчи́те |
| они́ | молча́т |
Futur
| unvollendet | vollendet | |
|---|---|---|
| я | бу́ду молча́ть | помолчу́ |
| ты | бу́дешь молча́ть | помолчи́шь |
| он/она́/оно́ | бу́дет молча́ть | помолчи́т |
| мы | бу́дем молча́ть | помолчи́м |
| вы | бу́дете молча́ть | помолчи́те |
| они́ | бу́дут молча́ть | помолча́т |
Imperative
| unvollendet | vollendet | |
|---|---|---|
| ты | молчи́! | помолчи́! |
| вы | молчи́те! | помолчи́те! |
Partizipien
| Aktiv Präsens | молча́щий | schweigend, still | |
|---|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | молча́вший | помолча́вший | schweigend, still, der/die/das geschwiegen hat/hatte |
| Passiv Präsens | |||
| Passiv Vergangenheit | |||
| Adverbial Präsens | молча́ | beim machen (Präsens) | |
| Adverbial Vergangenheit | молчав молчавши | помолча́в помолчавши | beim machen (Vergangenheit) |
Lernen
Andere Quellen (auto generiert)
молча́ть:
Wiktionary
PONS
Leo
bab.la
Reverso
помолча́ть:
Wiktionary
PONS
Leo
bab.la
Reverso


















