крепи́вший
Partizip Aktiv Vergangenheit von крепи́ть
- 1.
der/die/das gestärkt hat/hatte, stärkend, festigend
Beispiel:Человек, крепивший свои убеждения, оставался непоколебим.
Die Person, die ihre Überzeugungen gefestigt hat, blieb unerschütterlich.
- 2.
der/die/das befestigt hat/hatte, befestigend, fixierend
Beispiel:Рабочий, крепивший эту балку, ошибся.
Der Arbeiter, der diesen Balken befestigte, hat einen Fehler gemacht.
Deklination
| крепи́вш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominativ | -ий крепи́вший | -ая крепи́вшая | -ее крепи́вшее | -ие крепи́вшие |
| Gen.Genitiv | -его крепи́вшего | -ей крепи́вшей | -его крепи́вшего | -их крепи́вших |
| Dat.Dativ | -ему крепи́вшему | -ей крепи́вшей | -ему крепи́вшему | -им крепи́вшим |
| Akk.Akkusativ | -его -ий крепи́вшего крепи́вший | -ую крепи́вшую | -ее крепи́вшее | -их -ие крепи́вших крепи́вшие |
| Inst.Instrumental | -им крепи́вшим | -ей -ею крепи́вшей крепи́вшею | -им крепи́вшим | -ими крепи́вшими |
| Präp.Präpositiv | -ем крепи́вшем | -ей крепи́вшей | -ем крепи́вшем | -их крепи́вших |























