козырну́вший
Partizip Aktiv Vergangenheit von козырну́ть
- 1.
der einen Trumpf gespielt hat
Beispiel:Игрок, козырнувший пиковой дамой, забрал взятку.
Der Spieler, der die Pik-Dame als Trumpf spielte, nahm den Stich.
- 2.
der salutiert hat, der gegrüßt hat (militärisch)
Beispiel:Офицер, козырнувший генералу, доложил о ситуации.
Der Offizier, der den General salutierte, berichtete über die Situation.
- 3.
der geprahlt hat, der angegeben hat
Beispiel:Он, козырнувший своими связями, получил эту работу.
Er, der mit seinen Beziehungen geprahlt hatte, bekam diesen Job.
Deklination
| козырну́вш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominativ | -ий козырну́вший | -ая козырну́вшая | -ее козырну́вшее | -ие козырну́вшие |
| Gen.Genitiv | -его козырну́вшего | -ей козырну́вшей | -его козырну́вшего | -их козырну́вших |
| Dat.Dativ | -ему козырну́вшему | -ей козырну́вшей | -ему козырну́вшему | -им козырну́вшим |
| Akk.Akkusativ | -его -ий козырну́вшего козырну́вший | -ую козырну́вшую | -ее козырну́вшее | -их -ие козырну́вших козырну́вшие |
| Inst.Instrumental | -им козырну́вшим | -ей -ею козырну́вшей козырну́вшею | -им козырну́вшим | -ими козырну́вшими |
| Präp.Präpositiv | -ем козырну́вшем | -ей козырну́вшей | -ем козырну́вшем | -их козырну́вших |























