кле́ить
- 1.
kleben, leimen
Beispiele
Сдувавшийся матрас пришлось клеить прямо на берегу.
Die Luft verlierende Matratze musste direkt am Ufer geflickt werden.
Мастер, отклеивший обои, начал клеить новые.
Der Handwerker, der die Tapete abgelöst hatte, begann, neue Tapete anzubringen.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | кле́ю | бу́ду кле́ить |
| ты | кле́ишь | бу́дешь кле́ить |
| он/она́/оно́ | кле́ит | бу́дет кле́ить |
| мы | кле́им | бу́дем кле́ить |
| вы | кле́ите | бу́дете кле́ить |
| они́ | кле́ят | бу́дут кле́ить |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | кле́й |
| вы | кле́йте |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | кле́ил |
| weiblich | кле́ила |
| sächlich | кле́ило |
| plural | кле́или |
Partizipien
| Aktiv Präsens | klebend, klebrig | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | der/die/das klebte, der/die/das geklebt hat | |
| Passiv Präsens | zu kleben, zum Kleben bestimmt, klebbar | |
| Passiv Vergangenheit | geklebt, laminiert | |
| Adverbial Präsens | кле́я | beim machen (Präsens) |
| Adverbial Vergangenheit | кле́ив клеивши | beim machen (Vergangenheit) |
PräfixgruppePRO
| Verb | Präfix | Bedeutung |
|---|---|---|
| кле́ить | - | kleben |
| кле́иться | - | flirten; kleben |
| вкле́ить | в- | einkleben |
| вкле́иться | в- | einkleben; sich einfügen |
GesperrtVerbgruppen freischalten



















