зачаровываемый
PartizipPartizip Passiv Präsens von зачаро́вывать
- 1.
verzauberbar, bezauberbar, der/die/das verzaubert wird
Объект, зачаровываемый колдуном, светился тусклым светом.
Das vom Zauberer verzauberte Objekt leuchtete mit einem schwachen Licht.
Beispiele
Публика, зачаровываемая музыкой, сидела неподвижно.
Das von der Musik verzauberte Publikum saß regungslos da.
Deklination
| зачаровываем- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominative | -ый зачаровываемый | -ая зачаровываемая | -ое зачаровываемое | -ые зачаровываемые |
| Gen.Genitive | -ого зачаровываемого | -ой зачаровываемой | -ого зачаровываемого | -ых зачаровываемых |
| Dat.Dative | -ому зачаровываемому | -ой зачаровываемой | -ому зачаровываемому | -ым зачаровываемым |
| Acc.Accusative | -ого -ый зачаровываемого зачаровываемый | -ую зачаровываемую | -ое зачаровываемое | -ых -ые зачаровываемых зачаровываемые |
| Inst.Instrumental | -ым зачаровываемым | -ой -ою зачаровываемой зачаровываемою | -ым зачаровываемым | -ыми зачаровываемыми |
| Prep.Prepositional | -ом зачаровываемом | -ой зачаровываемой | -ом зачаровываемом | -ых зачаровываемых |
Kurzformen
| m | зачаровываем |
|---|---|
| f | зачаровываема |
| n | зачаровываемо |
| pl | зачаровываемы |



















