зарыча́вший
Partizip Aktiv Vergangenheit von зарыча́ть
- 1.
gegrollt, gebrüllt, der gegrollt hat, der gebrüllt hat
Зарычавший пёс ощетинился.
Der Hund, der gegrollt hatte, sträubte sein Fell.
Beispiele
Собака, зарычавшая на незнакомца, оскалила зубы.
Der Hund, der den Fremden angeknurrt hatte, fletschte die Zähne.
Deklination
| зарыча́вш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominative | -ий зарыча́вший | -ая зарыча́вшая | -ее зарыча́вшее | -ие зарыча́вшие |
| Gen.Genitive | -его зарыча́вшего | -ей зарыча́вшей | -его зарыча́вшего | -их зарыча́вших |
| Dat.Dative | -ему зарыча́вшему | -ей зарыча́вшей | -ему зарыча́вшему | -им зарыча́вшим |
| Acc.Accusative | -его -ий зарыча́вшего зарыча́вший | -ую зарыча́вшую | -ее зарыча́вшее | -их -ие зарыча́вших зарыча́вшие |
| Inst.Instrumental | -им зарыча́вшим | -ей -ею зарыча́вшей зарыча́вшею | -им зарыча́вшим | -ими зарыча́вшими |
| Prep.Prepositional | -ем зарыча́вшем | -ей зарыча́вшей | -ем зарыча́вшем | -их зарыча́вших |
Kurzformen
-Wortfamilieрыча́тьPRO
- рыча́тьknurren; brüllen; anknurren
- зарыча́тьanfangen zu knurren
- прорыча́тьbrüllen



















