заискри́ться
- 1.
zu funkeln beginnen
Снег заискрился на солнце. - The snow began to sparkle in the sun. - 2.
Funken schlagen
Провод заискрился при включении. - The wire started sparking when switched on. - 3.
aufleuchten
Её глаза заискрились от радости. - Her eyes lit up with joy.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | заискрю́сь |
| ты | - | заискри́шься |
| он/она́/оно́ | - | заискри́тся |
| мы | - | заискри́мся |
| вы | - | заискри́тесь |
| они́ | - | заискря́тся |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | заискри́сь |
| вы | заискри́тесь |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | заискри́лся |
| weiblich | заискри́лась |
| sächlich | заискри́лось |
| plural | заискри́лись |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | заискри́вшийся | etwas gemacht habend |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | - | |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | заискри́вшись | beim machen (Vergangenheit) |
























