зава́жничать
- 1.
eingebildet werden
Он вдруг заважничал после повышения. - He suddenly became conceited after the promotion. - 2.
anfangen, sich wichtig zu machen
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | зава́жничаю |
| ты | - | зава́жничаешь |
| он/она́/оно́ | - | зава́жничает |
| мы | - | зава́жничаем |
| вы | - | зава́жничаете |
| они́ | - | зава́жничают |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | зава́жничай |
| вы | зава́жничайте |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | зава́жничал |
| weiblich | зава́жничала |
| sächlich | зава́жничало |
| plural | зава́жничали |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | зава́жничавший | etwas gemacht habend |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | - | |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | зава́жничав | beim machen (Vergangenheit) |
























