дотяну́вший
Partizip Aktiv Vergangenheit von дотяну́ть
erreicht habend, sich erstreckt habend, bis zu etwas andauernd
Beispiel:Дотянувший до верхних веток плод был самым спелым.
Die Frucht, die die oberen Äste erreicht hatte, war die reifste.
Deklination
| дотяну́вш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominativ | -ий дотяну́вший | -ая дотяну́вшая | -ее дотяну́вшее | -ие дотяну́вшие |
| Gen.Genitiv | -его дотяну́вшего | -ей дотяну́вшей | -его дотяну́вшего | -их дотяну́вших |
| Dat.Dativ | -ему дотяну́вшему | -ей дотяну́вшей | -ему дотяну́вшему | -им дотяну́вшим |
| Akk.Akkusativ | -его -ий дотяну́вшего дотяну́вший | -ую дотяну́вшую | -ее дотяну́вшее | -их -ие дотяну́вших дотяну́вшие |
| Inst.Instrumental | -им дотяну́вшим | -ей -ею дотяну́вшей дотяну́вшею | -им дотяну́вшим | -ими дотяну́вшими |
| Präp.Präpositiv | -ем дотяну́вшем | -ей дотяну́вшей | -ем дотяну́вшем | -их дотяну́вших |























