а́укнуться
- 1.
sich auswirken; zurückkommen
Это решение ещё аукнется нам позже. - This decision will come back to haunt us later. - 2.
auf einen Ruf antworten
Он аукнулся из леса. - He answered from the forest with a shout.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | ау́кнусь |
| ты | - | ау́кнешься |
| он/она́/оно́ | - | ау́кнется |
| мы | - | ау́кнемся |
| вы | - | ау́кнетесь |
| они́ | - | ау́кнутся |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | ау́кнись |
| вы | ау́книтесь |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | ау́кнулся |
| weiblich | ау́кнулась |
| sächlich | ау́кнулось |
| plural | ау́кнулись |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | ау́кнувшийся | etwas gemacht habend |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | - | |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | ау́кнувшись | beim machen (Vergangenheit) |
























