урегули́ровать
Verb, vollendet
Sehr selten genutztes Wort (Top 40,000)
regeln, erledigen, beilegen
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | урегули́рую |
| ты | - | урегули́руешь |
| он/она́/оно́ | - | урегули́рует |
| мы | - | урегули́руем |
| вы | - | урегули́руете |
| они́ | - | урегули́руют |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | урегули́руй |
| вы | урегули́руйте |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | урегули́ровал |
| weiblich | урегули́ровала |
| sächlich | урегули́ровало |
| plural | урегули́ровали |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | der/die/das geregelt hat, der/die/das gelöst hat, der/die/das geschlichtet hat, geregelt habend, gelöst habend | |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | geregelt, beigelegt, gelöst, geordnet | |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | урегули́ровав урегулировавши | beim machen (Vergangenheit) |























