примота́ть
- 1.
durch Umwickeln befestigen
Он примотал провод изолентой. - He attached the wire with electrical tape. - 2.
aufwickeln
Примотай шнур к катушке. - Wind the cord onto the spool.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | примота́ю |
| ты | - | примота́ешь |
| он/она́/оно́ | - | примота́ет |
| мы | - | примота́ем |
| вы | - | примота́ете |
| они́ | - | примота́ют |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | примота́й |
| вы | примота́йте |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | примота́л |
| weiblich | примота́ла |
| sächlich | примота́ло |
| plural | примота́ли |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | примота́вший | etwas gemacht habend |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | примота́нный | etwas das gemacht wurde |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | примота́в | beim machen (Vergangenheit) |
























