побу́женный
PartizipPartizip Passiv Vergangenheit von побуди́ть
- 1.
veranlasst, angeregt, motiviert, angetrieben
Он действовал, побужденный чувством долга.
Er handelte, angetrieben von einem Gefühl der Pflicht.
Beispiele
Ребёнок, побуженный похвалой, старался изо всех сил.
Durch das Lob angespornt, gab sich das Kind größte Mühe.
Deklination
| побу́женн- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominative | -ый побу́женный | -ая побу́женная | -ое побу́женное | -ые побу́женные |
| Gen.Genitive | -ого побу́женного | -ой побу́женной | -ого побу́женного | -ых побу́женных |
| Dat.Dative | -ому побу́женному | -ой побу́женной | -ому побу́женному | -ым побу́женным |
| Acc.Accusative | -ого -ый побу́женного побу́женный | -ую побу́женную | -ое побу́женное | -ых -ые побу́женных побу́женные |
| Inst.Instrumental | -ым побу́женным | -ой -ою побу́женной побу́женною | -ым побу́женным | -ыми побу́женными |
| Prep.Prepositional | -ом побу́женном | -ой побу́женной | -ом побу́женном | -ых побу́женных |
Kurzformen
| m | побужен |
|---|---|
| f | побужена |
| n | побужено |
| pl | побужены |
Wortfamilieбуди́тьPRO
- буди́тьjmd. wecken
- побу́дкаWecksignal
- побуди́тьveranlassen
- возбуди́тьhervorrufen; einleiten (ein Verfahren); aufwiegeln; erregen (sexuell); anregen
- пробуди́тьetw
GesperrtWortfamilien freischalten



















