обурева́емый
PartizipPartizip Passiv Präsens von обурева́ть
- 1.
überwältigt, ergriffen, beherrscht
Он был обуреваемый страстью.
Er war von Leidenschaft überwältigt.
Beispiele
Юноша, обуреваемый сомнениями, не мог решиться.
Der von Zweifeln geplagte junge Mann konnte sich nicht entscheiden.
Deklination
| обурева́ем- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominative | -ый обурева́емый | -ая обурева́емая | -ое обурева́емое | -ые обурева́емые |
| Gen.Genitive | -ого обурева́емого | -ой обурева́емой | -ого обурева́емого | -ых обурева́емых |
| Dat.Dative | -ому обурева́емому | -ой обурева́емой | -ому обурева́емому | -ым обурева́емым |
| Acc.Accusative | -ого -ый обурева́емого обурева́емый | -ую обурева́емую | -ое обурева́емое | -ых -ые обурева́емых обурева́емые |
| Inst.Instrumental | -ым обурева́емым | -ой -ою обурева́емой обурева́емою | -ым обурева́емым | -ыми обурева́емыми |
| Prep.Prepositional | -ом обурева́емом | -ой обурева́емой | -ом обурева́емом | -ых обурева́емых |
Kurzformen
| m | обуреваем |
|---|---|
| f | обуреваема |
| n | обуреваемо |
| pl | обуреваемы |



















